^l ) 30P ( ^c 



Sicque aeqilatio noftra inuenta erit 



Quod fi ergo breuitatis gratia ponamus 

 a' a' -i- h' b' ■+• c' c' -SS , erit 



lielih_J,^^i^- 2 « (^ - ^) + 55, 



<]uae aequatio alias ex principio virium vivarum deduci 

 folet. 



§. 2 1. Practer tres igitur aequationes difFerentia- 

 les primi gradus nunc nadi fumus quartam eiusdem gra- 

 dus, quae autem iunLT:im fumtae tantum tribus aequi- 

 valere funt cenfendae , ideoque totam folutionem in fe 

 compleduntur. Sin autem ex his aequationibus primi 

 gradus coordinatas x, j, s eliminare, eamrumque loco 

 tantum diftantiam a fole v cum anomalia vera planetae 

 introducere vellenuis, in calculos taediofiffimos illabere- 

 mur. Hinc igitur denuo in nouam aequationem integra- 

 lem inquiramus, ad quam fequens nos artificium perducet. 



§. 2 2. Incipiamus ergo iterum a terhis aequatio» 

 nibus principalibus , ac prima dudta in x, fecunda in j, 

 ac tertia in z et in fummam collecla producunt hanc ae- 

 quationem : 



xddx -i -y d d y- i-zddz ~— n(xx-i-yy -h Z9i — _« 



d f " -u' -~ v' 



Ad hanc aequationem iam addamus modo ante inuentam 

 et cum fit X d d X -\~ d x^- -d. X d x\ fimulque 



y d dy -\- dy^ -d.ydy et z d d z -i- d z' - d. z d z j 



tum vero 



X d X -{-y d y -{- z d z — V dv, 



Qq 3 aggre- 



