2.aba'lf'+2aca'c'-{-2b(;b'c'' — aab'b' — aa c'c' — bb c'c' 



— bb a'a' — cc a'a' — ccb'b' 

 fiue 

 {a a^-^-b b'-\-c c'Y-^ 5 dd- - {ab' - ba'y -{a c'-c a')'- [b c'- c b')\ 



§. 24. Quo nunc hanc aeqiiationem concinnio- 

 rem reddamus, ftatuamus breuitatis gratia: 



b a' — a b' zzy , c b' — b c' — 0.^ a c' — c a' — ^y 



vnde formulae fupra inuentae fiunt fimpliciores, quoniam 

 pro aequatione ad planum orbitae erit y s + a.v + pj — o, 

 hincque porro 



tang. ^--% et tang. vj := - ^^ . 



Deinde Tero aequatio modo inuenta induet hanc formam: 



vnde deducimus: 



V V d v'' 



df- 



(X a. — ['> [3 — y Y + 2 n v —vv{^-~—§^), 



in qua aequatione ambae variabiles v Qt t fnnt a fe inuicem 

 feparatae. Qucmadmodum autem hacc aequatio ad notio- 

 nes in Aftronomia receptas rcduci queat deinceps clarius 



ollendemus. 



• - 



§. 25. Quo nunc ipfam orbitam huius planetae T. XVIIL 

 ficiiius defuiiamus, eam in plano r?.bulae repraefentemus , ^'S- ^. 

 vbi S^ fit reda ad nodnm afcendentem direda, planeta 

 autem hoc tempore verfetur in r:, exirtente eius diftantia a 

 fole S z — v:, tum vero ponamus angulum ^ S 2; — Cp, qui ergo 

 praebet argumentum latitudinis planetae. Elapfo atitem tem- 

 pufculo </; peruenerit plancta in s' et pofito ip^iiwlo zz'~dSy 



ob 



