mus angulum AS^zr<^, inuenimusque tang. <^~ — *. 

 Fuerit nunc inirio planeta in pundo h, pro quo ergo 

 erant coordinatae Sf—a, fg~b tt g h — c , ipfa vero 

 diftantia a lole S h - d; ac manifeftum efl: angulum ^S h 

 effe ipfum angnlum ($), quem quaerimus. Pro eo igitur 

 inueniendo ex g ad S ^ agatur normalis gk, et quia hk 

 etiam ad S ^ erit normalis, fict vtique cof. Oz: — ; Qui 



la 



vero angulus A S Q,—f g kzn ^, facile reperitur diftantia 

 S kma cof ^ 4- ^ fin. ^ , ficque habebimus 



cof. O ir: ^S^Al^UHhl , 



ynde fi computetur angulus O , erit quaefitus angulus 

 9- — O — il. Quemadmodum autem hic orbitam Saturni 

 per ftatum ininalem determinauimus , caedem formulae 

 fimih modo pro loue valcbunt, fi modo loco litterarum 

 minufcularum maiufculae vfurpencur. 



De comparatione motus planetarum veri cum 



motu regulari. 



§.32. Si planetae nullam adioncm in fe rnui- 

 cem excercerent, eorum mntus per formulas ante inuen- 

 tas ex ftatu initiali facile dcterminari poffentj ac fi eorum 

 orbetae referantur ad planum nofirum fixum in coelo con- 

 ftitutum , quod cum. fitu , quem ecliptica initio huius fae- 

 cuU tenuit, conuenire afTiimimus, tabulae pro corum motu 

 definiendo multo forent fimpliciorcs quam vulgo exhibcri 

 folent. Primo enim tam linea nodorum quam inclinatio 

 orbitae ad planum fixum nullam plane mutationem pate- 

 retur. Deinde etiam pofitio lineae apfidum perpetuo ad 

 eadem coeli punt^a dirigereturj vnde his elementis femel 



