Ideoque fiet 



(p'—zfdtfVdt-\-2.JVdt-\-2co{'.tfdt(2Vr^n.t-\]cof.t) 

 — 2 fin. tfdt (2 V cof. t H- U fin. t) , 

 exiftente 



u'=z-2fV dt-{-co{.tfdt(2V cof f 4- U fin. ?) 

 -i- fin. //^ / (2 V fin. ? - U cof. ?), 



\bi quidem hi valores prorfus iidem prodierunt, quos II- 

 luftris Eulerus §. 21. fuae dilfertationis , pro quantitatibus 

 Y', X' inuenerat. lam autem fponte liquet XCP' defignare 

 perturbationem in anomalia telluris vera, et X «' in dis- 

 tantia Solis a Tellure ab adlione Veneris oriundam , qua- 

 tenus nimirum excentricitatis Telluris nulla habetur ratio. 



§. 10. Si nunc infuper confiderationem excentritatis 

 orbitae teliuris in computum inducere vellemus, id qui- 

 dem ita fieri pofTet , vt in aequationibus artic 6 inuentis, 

 ponamus u' — a[x -\- e cof. «) ; <p — t — 2 e cof. n \ defig- 

 nante e excentricitatem orbitae telluris et n anomaliam 

 mediam. Tum enim fi loco u' introducamus u' -\- e u' 

 et loco Cj)' — (p' -f. ^ Cp" , hincque ftatuamus vti in artic. 

 7. fadum eft : 



ddu'-2dtdP-^u*df — -\]dt' et 



dd(^'-\-2du' dt — -V df; 



facili adhibita attentione patet aequationes differentiales 

 pro u" et (J)", huiusmodi formam efle confecuturas : 



d d u" - 2 d t d (^' - :i u'' d t' — -\}' d t' \ 



ddp'+2duUt — -V'df', 

 quae igitur eodem modo integrantur, ac aequationes fu- 

 pra allatae. Euolutionem autem quantitatura U', V heic 



Tufci- 



