§. 17. Antequam vlterius procedamus, nonnullis 

 exemplis exaditudinem noftrorum calculorum illuftrare 

 placebit. Quum igitur fit 



J ^ "' m[i—b) "^ m y(i — 2u co/,f)-+- 6«)' 



habebimus primo generatim ^ ~J. -gj — ~ ''? 5577» nunc 

 fi ponatur p — 70% fiet 



critque ideo pro ifto cafu 



!i.fYdt--Ti, 5577 -+-3, 1530 = - 8,4041, 

 quod in noftra Tabula inuenimus ——8,4032. Deindc 

 fi ftatuatur p— 100°, fiet 



OT V { 1 — 2 6 w/. f -H 6») — "^ ^' 4-004 , 



ideoque ti/V d t z=: — 9, is6-j, quod ex Tabula noflra ia- 

 venitur —9, 1545. Vkerius quia 



— _=-L_ _;_ i /"1? 



m (1 — 6J '^ mj no^ 



Si ponamus p — 50, confequemur ~-L_j— _ g, oido, 

 atqui eft m/~~ + 5, i777i quorum difFerentia -2,8833 

 exhibet /dtfVdi, quod integrale in noftra Tabula fta- 

 tuitur —2,8828. Pro p ir: 1 1 o" , fit 



iiTTFzTT, = - 17, 734* et ^/li =r -4- 7, (^479 , ' 



hinc d tfV d t — — 10, oS6s, quod in noftra Tabula fta- 

 tuitur :=— 10,0848. Quomodo vero integralium: 



fdt{2V cof./ + U fin. t); fdt(2V fin. f- Ucof. 



cxamen inftitui queat, infra explicabimus. 



Ma Acad. hnp, Sc. Tom. IIL P. //. B b b §. 1 8. 



