( 7 ) 

 Cur Sison dixerit Broterus , dubius haereo : namque nul- 

 li ejus generis speciei similis est , neque fructus ullo modo 

 congruit. 



Jam vero quacritur , cur très plantas : Ligusticum cor- 

 nubiense L. , Danaam Allionii et Sison sylvaticum Broteri 

 contraxerira in unam speciem , cujus rei uberiorem ratio- 

 ncm reddere meum est. Congruentia seminum, quam qui- 

 vis in figuris 1 — 3- videt , primam nioverunt suspicionem. 

 Cum tamen negari nequiret , summam fructuum similitudi- 

 nem plantarum identitatem non semper adferre , dubitavi , 

 donec ipsas plantas inspicere facultas daretur. Sison sylva- 

 ticum mecum communicavit amicissimus Linkius , qui Lu- 

 sitaniara ipsam adiit, atque a Brotero spécimen hujus plan- 

 tae accepit. Tab. III eam delineari jussi. Jam , si vel 

 Smithii iconem aut descripiionem Ligustici cornubiensis cum 

 hac planta comparaveris , nil obstabit , quo minus eamdem 

 esse suspiceris. Folia ternato-supradecomposita, paullo ma- 

 gis divisa quam Tab, II, paullo magis acuta; dein etiam fo- 

 lium caulinum adest ternatum, foliolis subintegerrimis; quod 

 cum deficiat in pedemontana Danaa Tab. II , dixerit ali- 

 quis , diversas esse. Sed ipse Allionius ait , quandoque in 

 sua Danaa occurrere umim alterumve folium caulinum. ,,Ad 

 5,ramorum ortum aut foliolum unicum , quandoque folio- 

 „lum profunde trifidum." Dein scabrum facit Smithius cau- 

 lem Ligustici cornubiensis , sed tam inconspicua est haec 

 differentia , ut etiam in speciminibus nonnullis pedemonta- 

 nae plantae animadverterim. Biebersteinius excludit Alli- 

 onii synonymon a suc Smyrnio : forte propter latitudinem 

 et cbtusam foliorum indolem, quam Allionii icon exhibet. 

 Equidem vero , çui Balbisius , eximius Allionii successor, 



