(C ) 



„a Padi fluentis, îa hortis belgicis ali , caulem promere 

 „cubitalem et ultra , folia rutacea , sileris montani latiora , 

 „rotundiora , absintliii fruticis fere paria. Flores et semen 

 ,,rctuiidum nonnihil aromaticum in umbellis Smyrnii. *' 



Maie post Lobelium C. Baubinus (pin. I6l.) Seseîi moa- 

 tanum I. Clusii ( hist. 2. 193.) curu hac planta conjunxit , 

 unde Linnaeus , cum. Clusii planta sit Ligusticura austria- 

 cura , nostraiTi ad boc retulit : in eum errorem a C. Bau- 

 hino solo inductus , namque , si e Pederaontii coUibus ha- 

 buisset , facile vidisset , suum esse Ligusticum cornubiense. 

 Quid quod lapsum Bauhini Parkinsonius jam (tbcatr. 608.) 

 divinavit , qui disertis verbis dicit Seseli suum 11. (Ligu- 

 sticum austriacum ) et 12. diversa esse. 



Cur Linnaeus Ligusticis adnumeraverit , equidem nulkim 

 video argumentum , ni usum et consuetudinem patrum bo- 

 tanicorum : namque si fructum vel obiter examinasse!, dif- 

 ferentia insignis fructus èy ttooi fuisset. Omne enim Ligu- 

 sticum babet semina oblonga, quinque costis prominentibus 

 acutis instructa , corticata quidem , sed nunquam utriculo 

 gaudentia. 



Raius jam et post eum Biebersteinius Smyrniis adnu- 

 merant, neque merito , ut jam supra monui. 



AUionius primus novum constituit genus: Danaatn, „quia 

 ,, semina glabra sint et striis carentia : " in quo quidem ve- 

 hementer fallitur , namque bene maturos fructus plurimos 

 exarainavi , in quibus ubique strias eas observavi, qu.as fïg. 

 1, 2. 3. Tab. I. exbibent. 



