C 333) 

 Kestituo nomen genuinum Lintiaei a Vatilio erronée mu- 

 tatum , synonynion. enim Buxbautnu in Sp. pi. l. c. citatam , 

 oume dubium tollit. 



Stamina constanter solitaria habet Pallas it. l. c. ( cui et 

 Flora taur. cauc. assent.it); idem in FI. Ross, jam flores ple- 

 runique monandros describit. Equidem constanter duo obser- 

 vavi sed fiigacissima. — Styli 2 longi , basi connati dein di- 

 vergentes , ad npicem fere margine seminis prolongato alati , 

 persistentes , unde semen bicorne ut recte habet jam Buxbau- 

 mius. — Pallas it. l. c. semen marginatnm describit , dein 

 ( FZ. ross. l. c.) haud marginatum dicit. Flora taur. cauc. de 

 margine tacet. Sunt autem semina superne insigniter maroi- 

 nata , sed infra inedium margo evanescit. — Tota planta, prae- 

 sertim caulis , pilis facile deciduis pulchre stellulatis adspersa. 



Cor. orientale Lainarck et f^ahl milii valde dubium vide- 

 tur, 111e flores sessiles , hic pedunculatos habet j neuter se- 

 mina describit, C. canescens et C. luciduni Kitaibcl mihi 

 ïgnota.. 



VERONICA. In distinguendis Veronicis spicatis celeberrimi 

 auctores frustra desudarunt , nec mihi liquent. De sequen- 

 libus tamen nonnulla observo. 



V. paniculata. Linnaeus ipse videtur hanc cum P^. spuriâ 

 confudisse quae ab Afzelio et Sciiradero ad F. longifoliam 

 amandatur. Nostra a Tyra fluvio usque ad montes Altaienses 

 copiosa et mirum in modum variât. Ad hanc pertinent : 



V. spuria S. G. Gmel. it. 1. p. 169. t. 39. Marsch. taur. 

 cauc. n. 10. Schrad. gerni. obs. ad V. foliosam, forte. 



