83 



ubi h quantitas constans. Ratio proinde motus horarii in duobus 



i ■„ .- -, du ,R .2 



orbitae punctis ent ^7 (^>) • 



Pro epicyclo autem habebimus, posito ri — ; ?? 



yi-i-2î cos. m - i - // . R unde £3 3 &• 



dm ' du' R' 



Variatio autem diametri apparentis lunae in perigaeo et apogaeo 

 tanta est, ut ne instrumentis veterum quidem eftugere potuerit, ni- 

 mirum R — 33', 518 et W — 2 9 / . 3 b 6. Motus autem horavius 

 lunae in iisdem punctis d u zr 3 8'. 3 6 6, do/ zzz 2 9 . 447 unde 



|5 - 1.3028 et *= 1.1414 

 quarum quantitatum difierentiam 0.16 omnino animadvertere potuis» 

 sent. Valor autem (^-,) 2 zz 1 . 302 7 cum valore quantitatis 5-^ 

 prorsus consentit. 



Rêvera quidem Ptolemaeus ad repraesentandas inaequalitates 

 Iunares duobus epicyclis usus est: infra autem videbimus, eandem difïï- 

 cultatem etiam pluribus epicyclis in auxilium vocatis nequaquam tolli 

 posse. 



3. Aliter autem res se habet pro secunda inaequalitate, ubi 

 unicus epicyclus sufticit ad eam penitus exprimendam. Quodsi in- 

 super excentricitatis inclinationisque planetae et telluris rationem habere 

 animus est , radium motumque ejus certa lege variabilem ponere 

 necesse est , ut statim videbimus. 



Sit / et L longiludo heliocentrica planetae et terrae, X lon- 

 gitudo planetae geocentrica /" et R radii vectores planetae tellurisque 

 in planum ecclipticae pïojecti , quibus factis erit 



.. P !/■ - rtin ! r «ri l — R«in.L 



S* ~ R cos L - — T côi. t ' rw l — R ça» L * 



Comparata autem hac aequsttioïïe cum prima §. 1. erit 



a =Z £, 6 — L, b' — l — L, $ — X . . . (I). 

 Radius proinde circuli erit R, radiusque epiçy.cli r, et motus planetae 

 in peripheria epicycli ita erit comparatus. ut angulus ab eo descriptus 

 aequali's sit angulo commutations numine insignito. 



11 * 



