9 6 



H- 4 sin./— I (2agsin.(r/-f-€)-f-2.^sin.<6 4-J)-4-'y a 5in.2c) 

 -+- I ,3-a 2 ^sin.(2rt-4-d)-+-6a^-vsirii.(rt f 6-f-r)-i-(? 3 sin.3Z>) 

 - — | (Àa'y sin. (3a -f- c) -+- 6a 2 j3 2 sin, 2 (a -f- £)) 

 -4_ï . 5a 4 j3sin.(4a-f- b) — ïa A sin. 6a 



ubi !ex progressions sinuum in aprico est, lex autem coé'fficientium 

 a .(3 V eadem prorsus , quae jam § 9 observata et explicata est. 

 Posito cr-zz. n% b — 2m, c zzl 3m séries data in illam § 9 inven- 

 tam abit. 



12. Jam forma ipsa exp*essionis maxime generalis quanti- 

 tatis A clocet , quantitatem 



A zzz a r sin. x L -j— a„ sin. ;r„ -}- a i sin. #„ -{— 

 in génère per epicyclos exprimi non posse , ni anguli x l x z .. fac- 

 toresque et, a . . certae legi adstringantur , cujus legis forma per 

 ultimam § 1 1 aequationem data est, quae aequatio ex generalissima 

 ipsius tg. A expressione (§. 5. Aequat. IL) deducta est, Hinc e. g. 

 perturbationes tciluris ab excentricilate independentes, quae Tom. III. 

 Mécanique céleste pag. 10 4. continentur, quoad ab actione Vene- 

 ris , Martisve , Jevis ve) Saturai dépendent separatim per epiejelos 

 exprimi possunt , cum perturbationes cujusvis planetae per seriem 

 hujus formae exprimuntur 



a., sin. x -f- a 2 sin. 2 x -f- a 3 sin. 3 x -f- a 4 sin. 4 x -f- 



omnes autem horum planetaruni actiones shnul sumtae per epicyc- 

 los repraesentari non possunt , cum eae per seriem dantur , quae 

 in ultima §. 11. aequatione non continetur , supposita nimirum dis- 

 positione situum epieyelorum , quae initio §.. A explicata est. Hac 

 de causa praecipuae inaequalitates lunares in longitudine 



— 6° 1 8 / 1 5" sin. med. anom. (£ ) 



i * a/ «.// "•• n " N j /?*> c • « Aequatio eentri 



-f- 13 sin. 2 med. anom. (£ \ - 1 



— i° 20'. 2S // sin. (2(£0 — med. anom. C ) • ■ Evectio 

 -f- 3 5 / -i 1 v sin.2 (T0 Variatio 



--f- i l' 9" sin. med. anom. Q . aequatio ann. 



