107 



duobus epicyclis erit y zz: ^ rr. unde ope aequationis praeceden- 

 tis invenitnr pro statione 



cos. m —— ÏL±M . 



a 



Eodem modo pro tribus epicyclis 

 1 — j3 2 ~ 2y ! + (a- a.3—3fiy')cos. m — 2 cty cos. 2m — ycos.3m~0 



et ita porro pro quovis epicyc'lorum numéro, revolutionibus omnium 

 aequalibus assumtis. Si autem, ùt in ^. 13. t zz: n^ 7 ZZ wV zz n'W . . 

 habebimus pro uno epicyclo 



0=z i -h{i -n)a 2 -+-Ç2 — n)a.cos.run unde cos.nm zz !—( n — g2 . 



^n — a) a. 

 Pro duobus epicyclis 



— 1 -^(1 — n) a 2 -f- ( 1 — n — w v ) (3 -f- (2 — >0 et cos. nm 

 -f- (2 — n — nO(3 cos.(« -J-nOm-f- (2 — 2n — n y )a^3 cos.n' m 



pro tribus 



« — 1 H- ( i — ?0a 2 4-(4 — » — n') p 2 + ( 1 — 7/ — ti / — m' .) y* 

 -+-(2— 70'acos.nm -+(2— 2/z-n ) aj'3 cos.n'm 



-f (2-n-« / )j-3cos.(n-f-H / )'>i -f-(2 — 277— 7//-/7' / ,)a'ycos.(7i / -+-77. 0»i 



-F(2-«-?i / -n // )'Vcos.(7i+n / -f n^m -+-(2-27z-277 / -?7 // )|3') cos.(t/ / 77i) 



quae aequationes, posito 77 — 7? / ZZ n" » . . in praecedentes abibunt. 



19. Superest, ut de curvis a centro epicycli ultimi des- 

 criptis agamus, quas autem, cum jam saepius ab aliis consideratae 

 sint, hic consultius praetereundas esse censeo, ne, quod initio paucis 

 absolvere animus fuerat calamo currente praescriptos fines longe 

 excédât. 



Cornidis loco quaeramus superficiem rotatione circuli ortam, 

 cujus centrum in peripheria secundi circuli movetur. Aequationem 

 hujus superficiel duplici modo àssequi possumus. 



Patet enim primo , eam tanquam revolntione ortam considé- 

 rait posse. Vocatis proînae x Zz A; . y _ B; aequ.itionibus axi6 

 rotationis, habebimus (vide Monge appl. de l'analyse) 



14* 



