*4 2 



CUUJS terminus primus itevum dat 



A M 



(A-) — AW + A(3) « 4 , seu a 4 — — -^ . 



A 



i 



\. 5. X.ex progress'tonis safis jara patet ; earaque esse uni- 

 <versalem demonstratum erit, si oslenderimus, assumtam pro certo va- 

 lore rt m , eam itidem ' o'btinere casu a m _±. 1 . Aequat'iones (C), (D), 

 et valores « ? , ci, , cura quantitatibus compendti causa introducti-s, 

 A (3) nr: A ' I ' l -+- Ajf-ûL , sequenti adstrictae suDt legi, quam quidem 

 .usque ad m r± 4 vigere vidimus : 



ubi est (§.4.) A^zziA'/'^-f-Af « 3 , h. e. 



(6) ^"j — Agî? ' -h a;---' ^ . 



Aequationis autem, quae defirïitioni denominatoris a m inservit, a pri- 

 mo termino aequationis (a) suppeditatae, hujus fonnae est, 



(c) O^A^'^A^- 1 )^. 

 Rejecto itaque hoc termino in aequatione (a) , eaque ducta in 

 z TO+I z=i a n+I -f- --*— (§. 2.)., nova qrietur aequatio , cujus per * 

 ■divisae primus terminus constans erit 



- A^^XA^).-!- j^p=a a m ) a n+1 , 

 seu substituto 



A (m— 2) j_ a(«i-I) - — a{ m) n A"( , »-l)_!_ A (m-) „ 



quae immédiate oriuntur ex aequationibus (b), (c), si ibl m — j— } 

 iloco ra substituitur. 



§. 6. In unlversum itaque verum est, in evolvenda série 



S — i -f- a, x -f- a 2 x 2 -f- -4- a rt a,- 71 -{-... . 



sequentes obtinere aequationes : 



