215 



M __ L (*) (4) I l _ tt (£) M (0 



* = c h) — rt fô • xH I ^ — (o ■ (o • (5) 



f— %> — ô c=)"(4) r*— (o c-4j (6) 



hocque modo onmes termini sefiei per binos primos a et b definiuntur. 



Ouod si igitur séries, in infinitum continuata, habeat terminos aequales, 

 inde a et b, ideoque et reliqui, determinari poterunt. Si enim ter»' 



B a 



mini infinitesimi fucrint ak et bB, his aequalibus positis erit -^~j . 

 Est vero b — ( -£, ideoque Jc= ,^, sive a s — (1)^, quocirca, ob 



r — "(0 Cl) Ci) (g) CiO - ti . 



13 — (ï) • ( 4 > ■ (6) ' (S) • (.o) BK " 

 A _CO (4) (f) [8) Çio) . 



'— (0 : o) ' <o ' c?) ' (9) eu - 



nanciscimur sequentem valorem : 



>~/i\d)(a coco (oc?) CtHq) Pt( , 



" — LV(l}(.j • C4)C4) *(6)t6) '(8) (8)' 



qui eonvenit cura illo quem §. 5. prioris dissertationis inveneram. Si- 

 mili prorsus modo nanciscimur : 



/, 2 _^n(0(4) C4)w ci: m etc 



6 — W(3)13)"(J (5) • (7X7) • elC# 



. a _/ox(3)(0 ClllO Cl) (9) „ fr 

 C —\'V (4)U)*(6)(6r (8j(8)- etC " 

 d 2 _ / ,x 01(6] (6) (8). f8)Ôo) 



C orollarium. 



§. 3. Hae expressiones autcm, ut jam innuimus, tum tantura 

 locnm habebunt, quando termini seriei (4), (2), (3), etc, in infinitum 

 continuatae , ad aequalitatem tendunt ; si enim seriem divergentem, 

 sive geomctricam, sive hypergeometricam constituant, quaestio pecu- 

 iiarem requirit solutionem, quam in sequenti paragraphe exhibebimus. 



P r b l e ma 2 . 

 §• à Invenire seriem numerorum a, b, c, d, etc. ex datis binorwn 



