DE INyENIENDO NVMEKO QVI PER &c. 47 



tio enim ibi adieda in hunc tantiim cafiim competit, \^ 



atqiie tentando potiiis iibibliiitur. 



§. 2. Si quidem numeri , per quos quaefitus nu- 

 merus diuidi debet , funt parui , prout in hoc exemplo j 

 tentando non difficultcr quaefitus numerus inuenitur; 

 difficiUima autcm foret iltiusmodi Iblutio, fi diuifores 

 propofiti effent valdc magni. Cum itaque ad huius ge- 

 neris problemata foluenda methodus etiamnum habea- 

 tur nulla genuina , quae ad magnos diuilbres aeque pateat^ 

 ac ad paruos; non inutilitcr operam meam coUocatam 

 efle confido , dum in huiusmodi methodum inquifiui , 

 qua fine tentatione pro maximis etiam diuiforibus taliii 

 problemata refolui queant^ 



§ 3. Qiio igitur, quae hac de re fum meditatus, 

 diftinde exponam , a cafu incipio fimpiicilfimo , quo 

 vnicus tantum datur diuifor, numerusque quaeritur, qui 

 per illnm diuifus datum rehnquat refiduum. Requi- 

 ratur fcihcet numerus z^ qui per numerum a diuifuS 

 rehnquat p pro refiduo, Huius quidem quaertionis fo- 

 lutio ert faciilima , erit enim z~ma--\-p^ denotant6 . ~ 



m numerum quemcunque integrum ; interim tameft 

 obferuari conuenit hanc folutionem effe vniuerlalem , 

 omnesque numeros fatisficientes compie^i. Praeterea 

 ex ea qiioque inteUigitur, fi \nus habeatur numerus 

 Auisficiens , ex eo innumerabilcs aUos iluisficientes quo- 

 que poffe inueniri , dum ille numerus quocunque mul- 

 tiplo ipiius a vel augeatur, vel fi fieri potellj minuatur» 



Erit 



