$6 SOLFTIO PROBLEMATIS AKITHMETICI 



§. 14. Compendiiim hinc fe prodit ad fupra da- 

 tam reguhim adiiciendum , quod in hoc conftat, vt, 

 podquam numerus Q_ pcr ultimum leriei formatae ter- 

 minuni eft multiplicatus , fadum per maiorem diui- 

 forem a diuidatur, atque refiduum loco ipfius fa(fti ad- 

 hibcatur. Scilicet hoc refiduum per minorem diuifo- 

 rem b multipiicatum atque rcfiduo q au(ftum dabit nu- 

 merum quaefitum. Atque ifte numerus hoc pado in- 

 uentus erit rainimus, qui fitisficit, Praeterea hac di- 

 uifionc effici poteft vt refiduum prodeat atTirmatiuuum, 

 ctiamfi diuidendus fuerit negatiuus, Ita in primo 

 exemplo §.12 habebatur — 279, qui numerus per 103 

 diuifus, fumto quotozr^, relinquit-f- 30. Ex quo 

 numerus quaefitus minimiis eft :zz 254-57.30 — 

 1735. 



§. 15. Fieri deinde etiam poteft, vt huiusmodi 

 exempla proponantur, quae folutionem omnino non ad- 

 mittant, vti fi quacratur numerus qui per 24. diuifus 

 relinquat 13, per 15 vero diuifus rclinquat 9 ; tahs enim 

 numerus per alteram conditionem deberet efle per 3 

 diuifibihs, per alteram fecus. Idem vero etiam ipfa 

 regula oftendit , nunquam enim ad tale refiduum , ex- 

 cepto o, deuenietur, quod diuidat 'y leu 4., vti ex ipfa 

 operatione viderc efl; 



^5 



