£T OKSITJRFM DETERMINJTIONE. 8f 



ipfius P ohtinetur. Qiio itemm rubftituto tam pro Q^ 

 et R quam pro v multo magis propiores valores ori- 

 untur. 



§. 2 2. Cnm fit M=z^--'f(/2Q_-/2P)-hli! 

 (/3Q.-/3PM-3/Q." 3/P)-etc. et N^^^-^fiJ^K 

 -/^-P)-+-l;^/3R-/3P-t-3/R-3yP)- etc. fi in his 

 aequationibui loco P , Q^, R , et i; Yltimo inuenti valo- 

 fiirrogentur; tum proxime veri valores pro M et N 

 habebuntur ; et confequenter proximi quoque pro Q_ et 

 R , iterumque pro P et v. Harum ergo operationum 

 ixuolutiones , fi toties repetantur, quoad valores ipfo- 

 lum P et V non amplius mutentur ^ tum demum inuen- 

 tos valores ipfos efle veros certum erit. His \ero in- 

 ueiitis ex P et 17 per fupra traditas regulas reperietur 

 s, qui eft angulus feu diftantia loci primum oWervati 

 F ab aphelio ; v vero exprimit rationem exccntricita- 

 tis orbitae ad fcmiaxem transuerfum feu diftantiam mc- 

 diam. 



§. 2,3. Ad talem autem calculum fuscipiendum 

 conducit phires tribus obferuationes affumfifle , cum quo 

 operationes inftituendae mxgis confirmentur , tum quo 

 obferuationes maxime idoneae efigi queant. Habent 

 autem eae obferuationes , in quibus differentiae anoma- 

 liarum mediarum et verarum aequales funt, hoc in- 

 commodum, vt ftatim in prima operatione dent i'~§. 

 Qiiod ergo quo euitetur tales obferuationes funt eiigen- 

 dae, in quibus differentiae anomaUarum fmt maximae. 

 Toin. VII. L Atta- 



