199 ADDITJMENTFAl AD DISSERTAT. 



§. 14. Perfpicitur igitiir orones has formulas lo- 

 cum habere , fi aequacio propofita fuerit vel dz — d'^ 

 f(X-f-A) vel ^s— x-^r- Qiioties ergo aequatio 

 propofita ad has fbrmas poterit reduci , fubftituendis 

 X pro fundione quacunque ipfius x et A pro fundio- 

 ne quacunque ipfius a , toties aequatio modularis pote- 

 rit exhiberi: erit enim priore cafu </c; — «'Xf (XH-A) 

 -\- dA( i'X.-{-A) in porteriore vero cafu dzzz-^^fj; 

 — —^f^. Id quod quidem in his vniuerlaUbus exem- 

 pUs ficile perfpicitur , in fpeciaUoribus vero multo dif- 

 ficiUus. Qiiocirca maxinuim pofitum erit fubfidium 

 in reducendis cafibus particularibus ad has generales for- 

 mas, id quod, fi quidem taUs redudio ficri potef^, 

 non difiiculter praetbtur. 



§. 15. Si ponatur Q_zr;PR, dcfignante R func- 

 tionem quamcunque ipfiirum a et .y, erit dz—Vdx 

 -f-PRi/^. Ad inueniendum nunc valorem ipfius P, 

 fumatur f()rmula dx-\-Kda ^ fcu acquatio dx — Kda 

 zr~o confideretur, et cjuaeratur quomodo indetcrminatac 

 a et x a l"e inuicem pofUnt fcparari , feu quod idem efl: , 

 per quamnam quantitatem dx--\-Kda dcbeat mulfipU- 

 cari, vt fiat integrabiUs. Sit haec quantitas S et ip- 

 fuis Sdx-{-KSda intcgrale T crit PziSfT. Hisque 

 in cafibus erit Q— RSfT. Hacc operatio latifTimc pa- 

 tet et omnes cafus complcctitur , quibus Q cognitum 

 et a s non pendentem habet valorcm. 



§. 16. Progrediamur autem vhcrius ct in cos ipfiusP 

 Yalorcs inquiramus , in quibus Q non fokuTi a P ied 



ctiam 



