DE INFINITIS CVRVIS EIFSDEM GENER.i^-? 



■zzQh. Q310 fiicto aeqiwtionis imientiie prius membrum fit 



integnibilc aunlum pery; mnc ob lem et ■ -j~ — 



efficiendum efl; integrabilc. Poncndum igitnr eft R — -^(^- 

 f (X-f-A) et .fH-MF-f- PG — ^„'' fi X -4- A ). In aequa- 

 tione ergo propofuii, quia s et M ex P dantur, de- 

 benC F, G et / et X ex hac aequatione determinari. 

 Qiio fidlo (iimatur ^g- = f et Z; ~^ , et C — ^ , et D=: 

 g-^ — G et E~j-(- — F. Atque ex his cognita erit ae- 

 quatio /nrR-j-EN-f-D Q^-h C 2; , ex qua aequaiio 

 modularis facile conflatur. Simili modo ex his intel- 

 hgitur quomodo pro altioribus diffcrentialium gradibus 

 operatio debeat inftitui, vt ad aequationes modulares 

 perueniatur. 



§. 27. In compendium nunc, quae hacftenus tra- 

 didimus, redigaiTius tum quo facilius quaeuis aequatio 

 propofita reduci queat, tum quo procefllis ad cuiusque 

 gradus differentialia clarius pcrfpiciatur. Propofita igi- 

 tur aequatione dzzzzVdx^ ponatnr x conrtans et ^ tan- 

 tum variabik fitqne dVz^Mda^ dM.—pda, dp~rda etc. 

 Sit porro (^—-^^,N — -~j^~,qz=.-^^—tt szn 

 - ''ll "" etc. vbi «'Q^, r/N, et ^(/^etc. funt dilFerentialia 

 ipforum Q_, Net^, quae ex valoribus '-^i^, ^- eC 

 '-~d^ -, inucniuntur pofitis ^, .v et z variabilibns. 

 Hanc igi.tur ob rcm cognitae ernnt M,/),retc. ex fo- 

 lo P, ex his vero habebuntur Q^, N, ^ etc. Sint prae- 

 terea A,B,C,D,E,F etc. fundiones ipfius a et 

 confl:an.tium 5 etX,Y etc. fundiones ipfm& x non in- 

 uolucntes a. 



