2So DE INrENIENDA DISTANTIA 



et ABEj eiiidens eft, maculam tantum confpicuam fore 

 ia difco Solis , dum iircum FG perciurit , reliquo toto 

 periodi fuae tempore inuifibilis erit nobis. Nam dum 

 arcum G D aut F E percurrit , ob iuam obfcuritatcm in 

 Solis atmofphaenr \ideri nequit ; caufii enim cur in arcu 

 FG nobis vifibilis fiat vnica ert, quod obfcuritate lua lu- 

 cidi difci Solaris particulam obtegat. Dum vero arcum 

 DE percurrit, eam ob caufmi videri nequit, quod poft 

 corpus Solis delite(cit. Igitur liaec macula per totura 

 arcum FEDG inuifibilis fit, neceffe eft ; qui cum eui- 

 denter maior fit arcu F G , patet ex hoc phaenomeno 

 fequi, quod maculae non in ipla Solis fuperficie circujn- 

 ducantur. 



§.3. Si ergo ponamus maculas in circulis SoU 

 concentricis aequabiliter moueri circa Solem , erunt arcus 

 FG, et FEDG proportionales temporibus quibus irti ar- 

 cus defcribuntur ; poterunt igitur arcus ipfi inueniri , fi den- 

 tur duo tempora, quorum vnum indicat moram maculae 

 in arcu F G vifibilis , alterum vero moram maculae in 

 altero arcu FEDG inuifibilis. Ducatur reda AH ex 

 terra per centrum Solis, et radius HF, bifecabit illa iii 

 L et K arcus FG et FEDGj erit itaque tempus dimi- 

 dium apparitionis per LF ad tempus dimidium occulta- 

 tionis per FEK vti angulus FHL ad angulum FHK, 

 qui crt 180°, minus angulo FHL- et componcndo, crit 

 tcmpus dimidium apparitionis plus tempore dimidio oc- 

 cultationis, hoc eft, tempus dimidium periodi totius ad 

 tempus dimidium apparitionis , vel quod eodem recidit, 

 tempus periodi integrae ad tempus apparitionis integrac, 



Yti 



