aSd DE CIRCVLATIONE SANGVXNIS 



tainquam in fiphone reciiriio conferuet , partim in vcna. 

 fuperiore propno pondere ex capite Yerfus cor relabatur, 

 et fui regreffum promoueat. 



§. 9. Dnm, vt propius ad rem accedamus , cir- 

 cuitum fanguinis alferimiis , transitum illius ex yuo vafe 

 in aliud dicimus (Cap. 1. §. i.); arteriae igitur et venae 

 inter fe cohaerent (Cap. I. §. la.). Praeterea in eredo 

 homine vafa fitum perpcndiculaiem , vcl pcrpendiculo 

 proximum, et ad illud fiicile reducendum feruant. Nihil 

 igitur ex parte fitus impedit, quo minus arterias cum ve- 

 nis fuis correfpondentibus pro tubis communicantibus ha- 

 beamus. Qiiapropter quicquid fluido cuiuis accidit, qua- 

 tenus iftiusmodi tubis continetur : id omne quoque flin- 

 guini accidere eatenus debere neceffe eft. Atqui in tubis 

 communicantibus fluida vtrinque ad altitudinem ab hori- 

 zonte in ratione denfitatum inuerfa difiantem, vi ponde- 

 ris quiefcunt : nulla igitur efk ratio , quare fiinguis pofitis 

 iisdem , aequilibrium fimile non feruet ? Eadem rationc 

 fimguis ex tubo breuiorc cffluit, fi longior \ltra libellam 

 repletur. Simihter in tubo communicante inuerfo c mnia 

 fe habent cum fiinguine, vti cum aliis fluidib modo fimili, 



§. 10. Nihil igitur peccat Cuilielmim^ dum aequi- 

 librium fanguinis ex fiphoniim conuenientia adflruit: quic- 

 quid contradicant argumenta TaYjueti , quae (conccfla tan- 

 tifper illorum veritate) tum dcmum fiio flarcnt robore, 

 fi grauitatio (anguinis pro folo principio motus, non au- 

 tem pro adiumento tantum venditaretur. Vcrum enim 

 vero nimis praeceps mjhi videtur et minus lcgitima iila- 



tio, 



