298 DE CIRCVLJTIONE SANGVimS 



§.31. Qiiui variaiitc intenfitiite viriiim cordis mime- 

 rns fibrariim latera ventriculi componentiiini conlkns ma- 

 net: vis elaftica cordis non a fibrarum numero folo pro- 

 ducitur , fed aliunde fibris fuperadditur. Non igitur ivx 

 corcfis ejl in ratione majfae, nifi fingulae fibrae elallicitati- 

 bus refpe<ftiuis et corrcfpondentibus , tam quoad magni- 

 tudinem et gradum elateris (§. 28.) cpam quoad intenfi- 

 tatem (§. 29.) aequalibus gaudeant. 



§. 32. Intcnfitas virium cordis fequitur intenfitatem 

 clateris fibrarum , ex quibus latera vcntriculorum compo- 

 nuntur : intenfitas autem elateris fibrae lequitur rationem 

 virium , quibus tcnditur , (eu producitur. Quo magis 

 igitur ventriculorum latera a ft inuicem remouentur , eo 

 maior eft vis , qua ad fcfe accedcre nituntur. In eo 

 autem temporis puado , quo fibra tenfa a vi produ- 

 ccnte fibi rclinquitur , vis producens omnium anteceden- 

 tium c(l maxima , hinc ct intenfitas elafticitatis omnium 

 praecedentium maxima. Qiiaproptcr , quando in Jyfiole 

 Cor agere ct contrahi incipit , celeritate maxima fjioue- 

 tur , quam intenfitas elateris in antecedente diaftole conci- 

 pere poterat. 



§. 33. Si vircs, quibus latera producuntur, tantae 

 (iint numero vcl quantitatc , vt , fi fibrae tenfae vlterius 

 producerentur , clafticitatem fiiam piane amitterent : crit 

 ille gradus intenfitatis fummus- fiue, tunc crit vis cordis 

 omnium poiTibilium maxima. Si contra vircs tendcntcs 

 tam cxiguae fimt, vt, fi vltcrius minucrcntur, plane nulla 

 lacerum producflio oriretur : erit ille gradiis intcnfitatis mi- 

 nimus. Similia accidunt , fi fibrac aut fumme robuftae 



fuiit. 



