315 DE CIRCFIATIONE SANGVmiS 



dms capere, nednm iii aortam traiicere qucat, et praete- 

 rea a Tcra malla, qiianta probabilircr (§.5<?.) transfiindi 

 potefl: , vehcmenter difFerat : hacc tria neccflLirio inde fe- 

 quuntiir : Aut enim pu/fus et dilatatio arteriarum non /it 

 in omnlbus arteriis fimul\ aut idea puljus , qualem baCiC' 

 nus iml^o concepimus , falfa ejl idea j aut boc 'Vtrufnque 

 locum habet. 



%. 6\. Vulfus , definientibus ita praecipuis fcriptori- 

 bus, ejl perceptio impetus arteriae in digitum tangentem\ 

 aeflimamus huius impetus quantitatcm ex robore et im- 

 preflione , quam in partcm tangentem fieri perfentifcimus, 

 Abfit , vt negem phaenomenon \ omni iure differentiam 

 diametrorum arteriae contradae et dilatatae vni lineae ae- 

 qualem fiipra ;§ <5o.) pofuimus, ita enim reoera apparet: 

 fed caufHim phactiomeni vt admittam , vix mihi patior 

 perfuadcri. Videlicet, aut arteria tota pulfat, autparseius; 

 Vtroque modo poteft obtincri efftdus idcm, phaenomenon 

 idem. Demonftrauimus autem (§.<So.), fi pars arteriac pul- 

 fat, hoc eft, fi latera eius diducuntur, hanc apparcntcm dia- 

 mctri augmentationem impoflibiiitatem inuohiere. Non igi- 

 tur folum latus artcriae cffe potcft, cuius impetum digitus 

 tangens fudinet, fed in ipfa artcria tota quacri cfFedus et 

 phaenomeni ratio debet, id igitur, quod pulfare fentimus, 

 non efl: nifi arteria tota , loco fuo mota , ct digito cx- 

 ploranti propins applicita. Qiiibus rite perpenfis apprime 

 fauet ipfa arteriarum figura, quae tortuofis fiexionibus fuii» 

 vbique mire fe infinuant, ct in quas irruptio fiuiguinis po- 

 tiffimum ficri dcbct. Qiiando igitur fanguis in artcriam 

 '^'^"^* ''■''intruditur, carKilis ABCDE turgcfcit , ct figuram aliam 



A|3C, 



