COGITATIONES THTSlOlOClCAE. 321 



norem gmdum fe patiuntiir extendi. Neque minub arte- 

 ria robulla maioreni virium extendentium impetum lufti- 

 net ■ arteria debilis minorem. Porro intenfitas ipla vi- 

 rium elarticarum arteriae, qucis in fui rellitutionem niti- 

 tur, fequitur intenfitatem virium , queis ipla fuit extenfa 

 feu produda. Atqui haec extenfio prouenit ab augmento 

 (anguinis certa velocitate irruentis , augmentum et celeri- 

 tas finguinis a vi cordis illum intrudente. Jls igitur nr- 

 teriae , qua fe contrahit, eji in ratione compnftta numeri 

 fibrarum conjpirantium , quantitate elateris , et intenj.ta- 

 te eius\ ac refpondet vi cordis", quatenus haec per exci- 

 tatum fanguinis irruentis impetum effecit arteriae extenfio- 

 nem. Qiio intenfior igitur adio curdis, quo maior dila- 

 tatio arteriae : eo fortior quoque efl illarum contradio; 

 e contra, quo languidior adio cordis eft, eo minor di- 

 latatio, eo debihor quoque contracftio nrteriae erit. Haec 

 et plura fimiha theorcmata absque vheriori argumentatio- 

 ne ex natura elafhcitatis fluunt, atque experientia confir- 

 mantur; fiquidem phira adhuc corollaria inde deduci pos- 

 fent , quae ad ilhiflrandas veritatcs phyfiologicas ac pa- 

 thologicas ficerent , ni nimium a propofito noftro defle- 

 dleremur. Haec igitur generahter dida fiuis fiinto. 



§. (J7. Qiiodfi iam magis praecife in quantitatem 

 virium , queis arteriae in finguincm expehendum agunt, 

 inquirere vehmus, tanta fohicitudine opus non effe puta- 

 uerim , quanta vires cordis indagare oportuit. Quia cnim 

 intenfitas aiflionis iUarum dependet ab adione cordis (§. 66.): 

 quantitas virium , queis arteriae fe contrahunt , facile de, 

 terminari a priori potefl , fi cognita fuerit quantitas vi- 



T t 2 rium 



