39<J BE CONFVCII LIBRO 



QxuQ cum dico, exculiitum vt maxime cupio M.art'mum 

 Martinium. Nam cura , quod mihi conllat , ex (chcuis 

 eius fimpliciter plancque fcriptis, Monachienns collegii di- 

 fertiilimi Yiri, quibui- hoc ncgotium datuni fuit, hanc hi- 

 ftoriam Sinicam magniticenticri elegantioriquc cultu inlkue- 

 rent, multuin ex remotarum rerum inlcientia ptccarunt, 

 faepe coniecturas (uas et meditata non minus conlcclati 

 funt, quam Martinii fidem. Emendatos (ub dymiWa Han 

 Confucii libros fuifle et quantum potuit, indu(tria (iimma 

 reftitutos , ne Sini quidem ditfitentur ; neque enim reli- 

 gioni fibi duxerunt, quac \'era effe recordabantur, ea re- 

 ftituere. At quae quidem lacunae (iint, nihil prorfus in- 

 ibi memincrant, quid olim fucrit fcriptum. Qiiod autem 

 de margine commemoratur , ifihuc proledo Martino Mar- 

 tinio numquam potuit fcribenti in mentem venire. Mo- 

 nachienies (cihcet credebant, Sinicis in libris id pofie con- 

 fieri , quod nobis licet in noftris tacere ; quippe viri ce- 

 tera eruditi, earum vero rerum non item fcientcs, quid 

 dicercnt non videbant. Dodi Sinorum intcrpret s bene 

 videntur de Confucio meriti , cum multa eius verbis , fub- 

 iecerint minoribus exarata litteris, quae lumen obfcuritati 

 praeferant: ni his vero locis, vbi lacunas efle dixi, ttiam 

 interpr^tes filuerunt vacuiique rcliquerunt fpatia , quod ar- 

 gumento eft, eos iam tum fub dyniiftia Han^ cum pri- 

 mum repararentur libri quid olim iisdcm in locis futrit 

 fcriptum , ignorauifle. 



Reliqiium cft , vt de dicbus quoque dicamus. Et 

 illi non (cmpcr quidcm , nihilo fccius haud raro occur- 

 ruut , non nifi c}clo flxagcnario notati. Hos dics 



cuin 



