€t iam in membro riniftro fpe<^etur 7 Vt conftans; jpfi x 

 vero valorem tribiiamus iniinite panim difcrepantem, fiue, 

 quod eodcm redir, loco numeratoris ct dcnominatoris eo- 

 rura diiFerentialia fubilituanitur, fumta fhla x variabili, hoc- 

 qufi modo pro cafu y ~x mcmbrum finifkum euadit -^, 



vbi eft X' =: B -4- 2 C .r -h 3 D jc jf 4- 4 E Jr^ Nunc'ergo 

 fumti« quadratis habebitur: 



^ — A-\-2Dx-h4.Exx, 

 exifleate A vt ante —i±±±^r^^A, 



Corollarium IIL 



§. 6S. Verum fine his ambagibus duplicatlo ar- 

 cus ex aitera forma U: k — n : x — Hy deduci potefl, po- 

 rendo y — k, fiquidem hinc fit Tl: x — 2 11 : k , pro quo 

 ergo calu relatio inter x et k hac acquatione exprimetur : 



«A-f-B(-<-x'-t-»Cfei->-nfc x(t-i-i)-f-tE';fcxj-t-»VKX a 



(^ — fej^ ' 



« A -f- B fe -f- -? V A K 1 



ft < • 



Facile autem pctct quomodo hinc ad triplicationem, qua- 

 druplicationem et quamlibct multiplicationem arcuum pro- 

 gredi dcbeat, quod argumentum ohm fufius fum tradatos-. 



Theorema VL 



§. 69. Si in formis fupra in\icntis ponatur tam 

 B — o quam D — o , vt fit X m A -}- C x :t -+- E jf* et 



Y =:A-i-Cyy-\-Ey' et K-=z\-^Ckk-i-Ek*; tum 

 fi ifta aequatio ^ -4^ ^ — q ita integretur, vtpofito^z:0 

 fiat x — ky tum aequatio integralis erit: 



A-t-Cxji-f-ExayyqZyxY A ip V A K 



(gt— .j)» kk * 



*^ «» G * Co: 



