*>¥.^ ) 57 ( ^f2-" 



alio modo integrationem determinari conucniet veluti vt 

 pofito j' — ^ fiat x — a, tum autem erit ifta conftans 



A C (a*4-^)^)-f-Da-i*fae-f-6fc] -t -t Ea*M :;:^ (i6 V AB 



^ — {aa — bb)- 



exiftente 



A — C-]-Daa + Ea' et B — C + D^^ + EZ»*. 



Conclufio. 



§. 79. Qui procefTum Analyfeos hic vfitatae com- 

 parare voluerit cum methodo, qua llluftris D. de la Gran- 

 ge vfus eft in Mifcellan. Taur. Tom. IV. facilc perfpicict, 

 eam multo facilius ad fcopum defideratum perducere at- 

 que multo commodius ad quosuis cafus appHcari poflc. 

 Introduxerat autem Vir. III. in calculum formulam y"» 

 cuius loco hic fimplici elemento d t fumus vfi , ac dein- 

 ceps quantitatem T tanquam funrtionem literarum p et q 

 fpedauit, quae pofitio fatis difficiles calculos poftulauit, 

 dum noftra methodo longe concinnius easdem integratio- 

 nes inueftigare licuit. Quanquam autem nullum eft du- 

 bium , quin ifta Analyfeos fpecies infigne incrementum 

 polliceatur, tamen nondum patet, qucmadmodum ad a- 

 lias integrationes ea accommodari queat , praeter hos 

 ipfos cafus, quos hic tradauimus et quos ohm cx aequa- 

 tione canonica deriuaueram. 



Aaa Acad. Imp. Sc. Tom. 11 P. 7. H D E 



