DE 



INFINITIES INFINITIS 



GRADIBVS TAM INFINITE MAGNORVM 

 QVAM INFINITE PARVORVM. 



A u d o r e 

 L. EVLEKO. 



§. I. 



Si X denotet quantitatem infinite magiiam , tum ifta 

 progrefllo geometrica i, jr, xx^ x\ x\ x\ etc. ita 

 eft comparata, vt quilibet terminus fit infinities ma- 

 ior praecedente, at vero infinities minor fequente. Vnde 

 fi poteftatem .v'°°° tanquam vltimum terminum huius pro- 

 grefllonis Ipedlemus, inter terminum primum i et eum 

 ftatui poterunt millc gradus diuerfi infinite magnorum, 

 vbi quidem ad eundem gradum referimus omnes quanti- 

 tates finitam rationem inter fe tenentes. Neque tamen ifte 

 numerus millenarius omnes gradus intermedios inter i et 

 y.ooo exhibet; vbi obferuandum, quae hic de numero de- 

 terminato looo dicuntur, de quoiibet aho numero, quan- 

 tumuis magno, effe intelligenda. 



§. 2. Phirimum abeft , vti modo diximus, vt illa pro- 

 greflione omnes gradus in-ermedii inter i et jr'°°°, qiii quidem 

 fint diuerfi, repraefententur. Si enim ponamus z—f°°° vt fit 



