-^.1' ;• ,123 ( 



§• 4- Quin etiam ipfe praeter omnem cxpcdatio- 

 ijem ad enodationem huius quaeftionis fum p.erdudus, cum 

 olim incuruationem laminarum elafticarum , quae ipfis a 

 Tiribus quibuscunque inducatur, inueftigarem. Cum enim 

 laminam elafticam A C B effem contemplatus , quae ten- Tab, IL 

 fione chordae A B in ftatum incuruatum A C B fuerit re- ^'S' *• 

 ^uda, et pro quouis gradu incuruationis quantitatem ten- 

 fionis chordae effem perfcrutatus, non fine admiratione in- 

 veni , incuruationem adeo infinite paruam iam tenfionem 

 finitam poftulare, ita vt, qudmdiu chorda A B, vtrique ter- 

 mino laminae elafticae alligata, vi quacunque minore iu- 

 tendatur , laminam nullam plane inflexioncm, ne infinite 

 quidcm paruam, effe palTuram, cum tamen eidem laminae 

 A C B, parieti in B infixac, etiam a minima vi A a quae- *^' ^* 

 dam incuruatio inducatur. 



§. 5. Quanquam autem columna maxime difcrc- 

 pat a lamina elaftica , tamen in hoc egregie conueniunt , 

 quod columna a pondere incumbente rumpi nequeat , nifi 

 ipfi ante vel minima quaedam inflexio inducatur. Quoniam 

 igitur pondus incumbens fimili modo in columnam agit , 

 quo lamina elaftica ACB (Fig. 2.) a chorda AB folli- 

 citatur, euidens eft, etiam columnae ne minimam quidem pj 

 inflexionem induci poflTe , nifi pondus incumbens certum 

 quendam limitem fuperauerit. Confideremus enim colum- 

 ram ABCD, cui ab incumbente pondere iam inflcxio 

 infinite parua fit indu(fla , qua eius axis curuaturam infi- 

 Bite paruam OVP acceperit, ita vt re<fla OP fit vcrti- 

 calis , et quoniam onus incumbens fecundum hanc ipfam 

 diredionem O P vrget, eandem vim manifefto excrit , ac 

 fi chorda reda O P pari vi fe contrahere anniterctur ; ex 



Q 2 quo 



