«>§3.5 ) l60 { 



honzontalibiis A Q et aq conftiingitur , quippe quae vi- 

 res \icem gerunt continuitaris: quam ob rcm nullum am» 

 plius dnbium fupereire poteft, quin, remotis iftis "viribiis 

 horizontalibus, cohimna pariter fit prolapfura, quoniam 

 remotio harum \irium roborem coiumnae ccrte non 

 auget. , 



t^ — 



f. 29. Ecce ergo reuera exhiberi poterit colum- 

 na tantae altitudinis, quae fub proprio pondere necefTario 

 proftemetur , quandoquidem hoc eueniet, fi tota coium- 

 nae altitudo fuerit r:«-{-i^— ; atque adeo euidens efl:, 

 talem columnam, notabihter adeo breuiorem, fradioni re- 

 £iftere non pofle. Ponatur enim altitudo inuenta 



A a 



ifitque C pondus cohimnae, cuius altitudo =: <r, ita vt fit 

 Ar^^, eritque ^, - « -|- -f-^Mi , 



in qua expreirione fi quantitates C et f vt conftantes fpe- 

 «ftemus, eiusmodi valor pro a afllgnari poterit , vnde al- 

 titudo h minimum fortiatur valorem; reperiiur enira dif- 

 ferentiando 



d 1» tltTTCE fclt Q 



Ti — C «» » 



▼nde coUigitur 



a' - !JLl-'J±i ideoque a-i^^ ^jnqkk ^ 

 quo valore fubftituto fiet altitudo cohimnae caducae, quam 



quaerimus, Z» =r 3 V ^-~ • Hinc igitur tandem pro cer- 



to afleuerare pofrnmus, pro quauis columnae craflitie et 



robore femper ciusmodi afllgnari poffe altitudinem , quae 



A>\> proprium fuum pondus rupturae refifterc non valeat ; 



ficque 



