ficque paradoxon, ct quacftio fuper eo nata, iam manifefto 

 e(l foluta; quamobrem ea, quae in fuperiore diflertatione 

 fub finem in lcntentiam, hic affertae contrariam, (unt alla- 

 ta, fiue dubie expofita, nunc facile emcndari poteruut. 



■• §. 30. Quo vim formulae pro altitudine b inuen- ^ 

 tse clarius perfpiciamus, in eam introducamus onus, quod - 

 columna aititudinis c, cuius pondus ftatuimusrC, fuftine- 

 re \alet, et quod, per experimenta explorandum , tan- 

 quam cognitum fpetflemus. Sit iftud onus = F , atque ex 

 fuperiore diflertatione habemus ^^* ir F, ita vt habeatnus • 

 'n ttE k k~r c Cy qui ergo vaior fubftituatur in forrauU- 

 p^-o altitudine h inueata, ac reperietur 



vbi fraiflo g^ denotat, quoties onus , ab hac columna fu- 

 ftenutum, ipfum eius pondus fuperat, cuius crgo radix ' 

 cubica, per 3 c multiplicata, pracbct altitudinem columnae 

 ex eadem materia confedae et eiusdem diametri , qtiae 

 fub proprio fuo pondere certe fuccumbet. 



§,31. Quoniam igitur altitudinem h inuenimus co- 

 himnae, quae proprium pondus certe fuftinere nequit, hinc^' 

 iam viciftim in linea curua, quam modo ante inucnimus, eam 

 abfciflam afllgnare poterimus, cui applicata euanefcens 

 rcfpondere debet. Primo fcilicct, ^oCito h.k kzzm b b, in- 

 ter coordinaras x et j hanc adepti fumus acquationcm : 



^zz-x -^ h -1^'- - '• *-^^—, -f- etc. 



A 3. 3. 4. m * I . 7. ra* ». ...1«. m» 



deinde ftatuimus - r: r, ita vt fit f — "^-^i". Modo autem-"' 

 vidimus effe E k k zz ~ . Quod fi ergo iam hic ipfi. A* 



Acia Acad. Imp. Sc. Tofn. 11. P. 7. X tribua- 



