) no (. 



unt. Praeterea autem ad aequiiibrium i-equiritur, vt mo- 

 menta omnium harum virium, refpecftu cuiuscunque axis^-' 

 fe mutuo deftruant : conftat enim, fi hoc eueniat pro quo- 

 libet axe, id fimul pro omnibus aiiis locum' liabere. Con- 

 fideremus igitur mnmenta harum virium refpeclu pundi A,"* 

 vbi ergo vis A « =: A et vis B O :r= 2 M momenta eua-^ 

 nefcent, quia diredliones per ipfum punftum A tranfeunt;' 

 at vis iiorizontalis B ^ z: B dabit momentum finiftrorfum ver-{ 

 gensrr 2 a B, vis vero iiorizontalis C ^ — C dabit momentumJ^ 

 dextrorfum vrgens zzzCa; vis denique verricalis G g gignit» 

 momentum fmiftrorfum, quod erit Ma&,, vnde nancifcimur^ 

 hanc aequationem: 2aB-\-Ma& — Ca. Quoniam igi-* 

 tur iam ante inuenimus A-j-B — C, nunc vtramque feor-i 

 fim determinare valemus: reperimus enim ' 



•^i('.it-'>f..A--ie^;M0 et B — iC-^M^. 



§. II. His iam viribus determinatis ipfam refo- 

 lutionem huius cafus aggrediamur, quem in finem noftrum 

 fyftema in pundo C fixum concipiamus , cuius ergo re- 

 fpedu vires, quae brachium C A feorfim foihcitant, fe mu- 

 tuo in aequiiibrio feruare debent; tum enim vires, alterum 

 brachium foilicitantes, fe quoque fponte in aequiiibrio con- 

 tincbunt. At vero, brachium C A primo foliicitatur a vi 

 Aifi rr A, cuius momentum eft A <z, finiftrorfum tendens; 

 in eandem vero etiam piagam tendet momentum, ex pro-- 

 prio pondere huius brachii ortum, quod eft 5 M « d. In 

 contrariam autem piagam lioc brachium ab elaflro abri- 

 pietur , cuius momentum cft 2 \> e & , ideoque habebimus 

 hanc aequationem : A a -{- '^Ma — zE.e $, quae, fi loco 

 A vaior inuentus fubftituatur, dabit la C -{-M a 6 — 2.Ee9, 

 in qua aequatione tota folutio noftri problematis contine- 



tur. 



