«>I^."S ) 177 ( l?f<" 



■vbi notetiir, fradionem ^ amplitudinem columnae cxpri- 

 mere, neque adeb ab altitudine columnae h pendere. Si 

 enim amplitudo columnae ponatur —bb, ftatui poterit 

 M~bbh-^ quo obferuato aequatio noftra hanc induet 

 formam : 



(^. + g) * - Slr +/^ ''y + ii^f.^ ■ 



Deinde ctiam initio oftendimus, formulam Ekk quadrato 

 amplitudinis, feu ipfi b\ efle proportionalem , vnde (latue- 

 re poterimus, Ekk — b^^e, vbi e eft linea, vi elaflicae ab- 

 folute proportionalis. Hoc igitur valore introdudo aequa- 

 tio fequentem induet formam : 



vnde ergo per geminam integrationem valor applicatae ^, 

 per abfciflam x expreflTus, erui debet, quod aliter nifi per 

 _feries infinitas praeftari nequit. 



§. 22. Vt autem iftae integrationes rite ad fta- 

 tum quaeftionis accommodentur, fequentia praecepta funt 

 tenenda: 



I». Formulae fxdy integrale ita capi debet, vt c- 

 vanefcat^^pofito x—o. 



2°. Quia curua necefl^ario per ipfum puncftum A 

 tranfit , ajtera aequationis noftrae integratio ita debet de- 

 terminari, vt pofito x zz o fiat quoque j rz o. 



.3°. i\Itera vero integratio pro abfciflis minimis 

 dare debet talem aequationem: y~a.x-^ vbi ergo ifta 

 conftans a. defignat tangentem anguli , quem curua cum 

 axe in Aconftituit, vel adeo ipfum hunc angulum , fiqui- 

 A6ta Acad. Imp. Sc, Tom. 11. P. I. Z dem 



