$. 2^. Quo niinc has formulas propius ad calcu- 

 lum accommodemus , ponamus ^n^zzr, atque fcries, 

 quibus indigemus, lequenii mi do defignemus, pofito fcilicet 

 •vbique x zr.h: 



p-hii - J^-4- -I^ - -l-i'i-_|- etc.) -h.-? 



q-- 1 [1^^- ^^^ -^ ^'l^- ttc.) --^i.Q_ 

 /p^^r^'«G-i^.+rr^-;^:^ + etc.)z:-/AF 



Quod fi iam iftos nouos valore* introducamus, poflrema 

 fjoftra aequatio fequentem induet formam: 



hhV-^hb?(^-hh(l?' — Q, 

 at per h h diuifa fit P -f- P Q' — Q P' — o , quae aequatio 

 nuUam aliam literam inuoluit nifi f, vnde ergo fi defi- 



nire licuerit hanc quantitatem f,. erit h — ytnt, hoc eft 



3 



f=:y b b e t — altitudini cohimnae quaefirae ; vbi valor 

 / eft numerus quidam abblutus, ex illa aequatione eruen- 

 dus. Quare cum e pro eadem materia, ex qua columnae 

 conficiuntur, eundum retineat valorem , pro \aiiis an plitu- 

 dinibus columnarum maximae altitndines quaefitae fequun- 

 tur rationem fubtriplicatam altitudinum , id quod egre- 

 gie conuenit cum theoremate diflertationi praecedenti aa- 

 nexo. 



§. 30. Vt igitur ifta altitudo h pcr calculum de- 

 finiri poJfit, fequentes quatuor feries, quantitatem incogni- 

 tam t inuoluentes, rite cuolui debcbunt: 



Q = 



