valet , cuius pondus repertum (it fe habere ad proprium 

 pondus columellae vt X : i, ita vt iam X fit numerus co- 

 gnitus , quo inuento ponamus quaeftionem inftitui circa 

 columnam ex eadem materia confedam , cuius amplitudo 

 iit —bb^ atque fupra oftcndimus maximam altitudinem 



quaefitam efle h — av.^^.t. Sumto iam t—200 erit 

 /^m, 3067302, hincquc 1/^11:0,4355757, cui re- 

 fpondet numerus 2, 7263 , qui cum aliquantillum diminui 

 debeat, eius loco fcribamus numerum e, cuius logarithmus 

 hyperboiicus —i, quippc qui eft 2,71828, ita vt iam 



maxima altitudo quaefita fit £> n: 2, 71 83. ff Y '^, vel adeo 

 in numeris rotundioribus ftatui poterit h-z, 70 V^*. 



f. 39. Cum igitur antehac in determinatione 

 oncris, quod quaeuis cokimna geftare valet, nuilam proprii 

 ponderis rationem tenuiflem, regula etiam, quam inde de- 

 duxeram , quadam leui corredione indigebit , quae autem 

 tam erit exigua, vt in praxi tuto negligi queat. Ad quod 

 oftendendum cohimnam hic inuentam , quae fub proprio 

 pondere occumbit, iuxta regulara ante datam examinemus, 

 qua onera inuenta funt tenere rationem dupplicatam com- 

 pofitam ex direda ampHtudinum feu baflum et reciproca 

 altitudinum. Hinc cum columellae pro modulo afliimtae 

 ahitudo eflet — a , amplitudo fiuc area bafeos — d d ct 

 onus geftatum zz.'hadd, ipfius autem columnae inuentae 



aTnplitudo —hb, altitudo vero ^ — flV^-l^, ponamus 

 onus, quod haec columna iuxta regulam geftarp poflct 

 ~'i,h bb\ yhi h b b exhibet ipfum huius coJumnae pon- 



dus. 



