-— == (63) = 



Vici(Tim igitnr propofita hac ferie, ciiis fiimma erit = .v", exi- 

 ft,nte X radice huius aequationis: i~I — + —75, id quod ali- 

 quot excmplis illuflrarc liceat. 



Exemplum i. 



§. 12. Statuamus a.~i ct (3 — i , vt propofita fit 

 ida flcquatio: i — ;*--|-^, vnde fit .v — A-+- B, confequen- 

 ter A-" — (A -t- By", ferics autem inucnta hoc cafu nobis dat - 



( A + B/ zz: A"^ -+- T A'' - ' B -I- =-!i=^ A'' - = B' 



-f- JLll^LllIIzz;! A"— ^ B' -f- etc. 

 I. I. 3. 



quae efl: ipfa cuohiiio Binomii Newtoniana, quam nunc patet 



\eram efle, quicunque numerus pro exponcnte n accipiarur, 



Hue intei^er, fiue fraclus, fiue pofitiuus, fiuc negatiuus, fiue 



e*iam furdusj cum in Algcbra communi, vbi hacc cuolutio eft 



trac^lata, expoucns n nccCilario (it inreger pofitiuu». 



Exemplum 2. 



§. 13. Ponamus, vt ante, a— i, at fumatur (Izizo, 

 ita "Vt fit i z:=--f-B, vnde fit jc ~ -^--, confcqucnter 



(i — B/ V y , 



feries autem, ad quam fumus pcrdndi, hoc cafu crit 



A'^ (i — B/ — A'^ -H '1 A'' B -I- lU}-til A'^ B' -}- ctc, 

 fiue 



(i — B/ - I -+- "j B -f- ""^^" B* -h n(Tt^o(rt-4-M g3 _^ efj.^ 



1. 2. I. ;. j. 



qune eft demonftratio eiusdcm theoromads ^scwtoniani pro ex- 

 poheaLibus negatiuis, 



Exem-» 



