Cafus primus. 



Vbi m~ 1. 



§. 39. Statim apparct ob |x =: o aeqnatlonem illam 

 z*'- Cof. \Jl<^ ~~ oi^ hiiic cafiii euoluendo accomniodatam non efTe. 

 Sin autcm regrcdiamur ad aequationem fundamentalcm f^^^-t^ 



bb 2 ~ « c; nafcetur aequatio / = iri-:? iam fupra in omni ex- 

 tenfionc §. S. ct fcqq. tradata, vbi i»jitur hic diutius uon im- 

 moramur. 



Cafus (ecundus. 



Vbi VI ~ 2. 



§. 40. Hoc igitur cafu forct a r 00 , vnde patet, cius 

 fohitionem quoque ex fohuione gcnerah haurire non polVe. 

 Coadi igitur erimus et hic ad aequationem fundamentalem rc- 

 verti, quae pracbet ?-^ — Z — « ;s% vnde dcducitur d t — "^- 

 ideoque / ~ ^ / s, quo valore in expreiTione pro clcmento ^Cp 

 inuenta fubftituto habcbimus d (^ =z — — "-^'' ^ ; tum vcro 



■ z y' n n z z — i/a)* 



crit clemcntum arcus D j^ — " ~ '^'^ . 



§. 41. Ducatur e!cmcntum arcus in n ct a frodu(!>o 

 auflTcratur d (P ^ prodibitquc fraclio, cuius nun.crator clt diiiii- 

 dium differentiale quadrati dcnominatoris, nam 

 ^. nnzdz — — Iz 



y n n z z — {l z /■ 



Tndc intcgrando ehcitur 



n s — (^ zn]/ n n z z — (1 z / ^ fiue 



s — ^ — yzz—L^ — i/zz — n z= T Y , 



ergo 



