=(143)= 



§. 24« Applicemin h:iec ;ul t:ibul;im rc(fl;ingu!:irem fu- 

 pr.i defcripram, cuius alticudo cr:ic A B — h ~. z a ^ lcniil:uicu- 

 do r/, cniHitics = ^, et gr^iuitas fpccifica rcfpectu ;uiuae — ;//, 

 vnde dcduximus ? — ^ m a f d et k k =z ^^ a a ^ ex quibus v:i- 

 iQi-ibus iKilcitur ill::i :icqu:Uio 4 w ^ fin. <^ =: ^^"^•^-, ex qua an- 

 gulum ^ quaeri opor^et, vcl fi huiic angulum vt cognitum fpcda- 

 rc vciiirius, hinc cclerita^em venti irtum angukim producentcm 

 cognofccmus, cum fit c c = *--Y~^J~- ■> tum autcm tenipus fin- 

 gularum ofcillationum erit 



«-^a t/ ___£?ti— _ — TT l/ L^i'/-^- ■ 



quod tempus pofiro angulo ^=^0 cum co quod fupr.i §. iS. in- 

 vcnimus cgregie conucnit. Cetcrum patct, hunc motum olcilla- 

 torium maxime pendcre a celcritate vcnti, quandoquidem angukis 

 praecipue pcr vim venti determinatur. Praetcrea vero euidens eft, 

 ofcillationcs continuo magis ficri rapidas, quo maior prodierit 

 angulus <^ , ac fi fieri poflct vt angulus -^ cuadcrct rcdus, tcm- 

 pus cuiu: que ofcillationis adeo euanefcerer. Quando igitur an- 

 gulus l^ laris prope ad 90° accedir, ita vt numerus vibrationum 

 vno minuto lccundo editarum fiat fatis magnus, necefle efi, vt 

 inde aliquis fonus et ftrcpitus audiatur, prorfus vti expcrientia 

 dechirat. 



HYPOTHESIS II. 



qua impuliio fliiidi finui anguli incidentiac propoitiona- 



lis ftaruirur. . 



Vbi potifiimum motu.s olcillatorius expcnditur. 



§. ::5. Euoluamus primo formulam pro dcterminatio- 

 nc motus cuiuscuncuc in gencre, atque manentibus omnibus vt 

 in hypothefi praecedcntc, crit \is qua clementum tabulaeij^^ 



im- 



