nator tang. (J) — cof. (J) euanefcit, funt in genere 



2 /TrH-^ et (2 «H- i) TT — ^, 



quippe qui anguli omnes eundem habent finum^ vnde col- 

 liguntur omnes fadores Cmpiices rcales. Pro imaginariis 

 autem tantum loco ^ fcribi oporter ^V— i— ^ir, ficque 

 firaul obtinentur omnes fadores iraaginariL 



§. 14. Primo igitur denominatorts noftri f<iun:or 

 fit (J) — 2 ; TT ~ ^, ponarurque hic "fcdor rr w, ita vt fit 



(p— 2/Tr-f-(^-|-6j, erirqu-e fin. <$) — fin. (^ -f- w) 

 — : fin. <^ cof. 0) + cof.<^ fin. w c:. fin. ^ -f- oj cof ^ , 



quoniam non vltra primam dimtnfionem ipfius o) progre- 

 di neceffe eft. Deinde vero erit 



cof. (p — cof. (^ + (1)} d cof. 2[ — tj) fin, ^, 

 denique 



tang. (p — tang. (^ ■+- w) - tang. ^ -f- ^^, 

 Hinc igitur denominator erit 



tang. i; - cof. ^ -f- w (fin. < -I- -^, ) j 



at vero per hypothefin efi tang, ^ — cof. <^ — o , vnde dc- 

 nominator ifte erit ou (fin.«^-[- ^-^J. Vbi notetur, fi accu- 



ratius procedere vohnfremus, in denominatorem infuper 

 terminum w' ingrefTurum fiiifie, quem autem hic negligere 

 licet, quia nullus fd<flor bis occurrit. Hinc crgo nalcitur 

 valor infiuitus noftrae fradioni? 



fin.< fin. ^ cof. ^^- 



ex quo haec fradio partialis deducitnr: 



4^a Acad. Imp. Sc. Tom, W, P. L F fm. 



