«441 ) 123 ( |c|.- 



Qiiod fi iam cx hac aequatione radicem qiiadratam ex- 

 trahamus, cnlligitur: 



cx qua crgo aequatione celeritas nauis i; innotefcit. 



§. 10. Pendet igitur ifta nauis celeritas v a fc- 

 quentibus elementis: i". a celeritate fluuii —c., 2°. a fu- 

 ptrficie pdlmularum, impetum aquae in rota excipientium, 

 qucim fupporuimus —bb\ 3"- a refiftentia nauis abfoluta, 

 quam per fuperficiem :^// indicauimusj et 4° a ratione, 

 quam radii rotaium C a iz a ad radium cylindii CR — r 

 tcncnr. Neutra enim harum duarum quantitatum a et >• 

 ablolute in calculum ingreditur, fed tantum relatio, quam 

 inter le tencnt. 



§ II. Quo igitur noflram acquationcm fmplicio- 



rem reddamus, ftatuamus "-=1^ — n n, vt fit — — — , tum 



autem noftra aequatio erit b (c — n n v) n zz f(c -{- v), ex 

 qna aequationc colligimus <y — '[^^p • vnde patet, hanc 

 celeritatem V tantum a ratione, qiiae intcr quantitates ^ et/ 

 intercedit; ptnderc. Ita fi ponamus -^ — 'K, erit 



V — '^"- ^ fiue — — -^^ 



Ex qua aequationc ftatim intelligitur , nauem afccndere 

 piane non poffe , nifi fuerit « > A, fiue « « > X X. Erat 

 autem « « — °-^'' et A A c= ^ , quamobrem ante omnia 

 necefl^e eft fit 1^^ >^^^, ex qua conditione radius cylin- 

 drir ita dcfinitur, vt fit r<r^^,. 



Q a §. la. 



