-^.1 ) lao ( ^^ 



P — 'g --''" — ') '*>*i i> i> et R — ( c -^ v)^ ff 

 Tndc aequatio piacccdeiis induct hanc fbrmam 



d t d V 



t N .a -f- i; ' (n — i) t> t> (c — (m — >} v)' — (e -H v)« Jj •' 



Quo iam hacc acqnatio commodior reddatur , rtatuamu* 

 m — 1 ~ n n ct /zz X /> , vt fiac 



b b d t d V 



» N (« -t- —■ «'fi (,: — n n aij» — \'X ;>.- -(- vj« * 



§. 23. Qiiia igitur dcnominator hic cft differcntia 

 duoruni quadratorum, ilta formula rcfolui poterit in duas 

 partcs, quac fuu 



bb d t A d •? , B d Ti 



>N(a-tri) — {n-t-X)c — (n» — X;v ' (« — X;c — (ii»-»-Xjij' 



Ynde calculo fubduL^to repcrirur 



A — _ — :i' — A) ef TJ n' -t- X 



«Xbc(> -«-n n) 1 A 1 c (■ -f. « n) ' 



Tnde patct, vtramque formulam fimphciter ad logarith- 

 mum. dcducii vndc iutcgralc, ita fumtum , vt cuancfcat 

 pofito V — o, erit 



X n (1 -> - II n) ft f> <^ t / (n -*- X) c — [n*— -X) v 1 n -+- \ 



(a H- I J N ~ (iT^Xje — (a » -♦- Xj V n — \' 



Hinc patct, dcmum pofl tcmpus infinirc magnum fieri " 

 «; — (."-r^ % quac crat celeritas iam ad fiatuin vniforint- 

 tatis rcduc^^a. 



§. 24. Hic igirur opcrac prctiiim crit cafiim ac* 

 curatius cuolucre, quf> cclciit;is ad vniformiiatcm rcdut^l.i 

 fit maxima, pro quo fupni inuenimus i «' — X (i -f- 3/: »^ 

 Quamobrem in acquatione nofira inuciita loco X valorcm. 

 hinc natum fcribamus X — _l-l! — , viidc fit 



I -♦- 1 n 1 



» -H X — ^Llt.L''-! , « - X ZT ' 

 • -I- I. II n ' I 



-♦- s n « 



w' - X rr "■*- "' ; «' -f X = 1-"' ^' ->""'?; 



q\iibu9- 



