eflct vel maJor vel minor, etlam aeftus marini inde pro- 

 dirent vel minores vel maiores, cum tamen recuudiim 

 vera principia huius Theoriae pollmodum flabilica hae 

 circumftantiae nihil ad fcopum conferant. 



§. 2. Quanquam autem hic praecipua quaeftio 

 circa motum maris verfabatur, tamen omnes, qui eius 

 enodationem illo tempore fufceperunt, vnanimi confenfu 

 agnouerunt, nihil in hac re determinari pofTe, nifi ftatus 

 acqoilibrii, in quo oceanus, a viribus tam Solis quam Lu- 

 nae agitatus, aequiefcere queat, accuratae definiatur; vnde 

 etiam iftum acquilibrii flatum ex principiis tum temporis 

 cognitis detcrminare funt conati , dum ex viribus , qui- 

 bus fingula punda in fuperficie maris follicitantur, eam 

 curuam inuefligarunt, quae ad omues earum virium di- 

 rediones medias eflet normalis, quod principium vtique in 

 natiira rei eft fundatum , fed difficillimas euolutioues ana- 

 lyticas poftulat, quas vix, ac ne vix quidem, expedire li- 

 cuit. Tum vero etiam ad canales vsque ad centrum Ter- 

 rae excauatos confugerunt et in eam figuram maris in- 

 quifiuerunt, vt omnes ifte columnae fierent aequiponde- 

 rantes, quae inueftigatio vtique exadam cognitionem 

 ftrudurac internae globi terraquei requirebat, quam quis- 

 que pro arbitrio ita finxeiat, prouti fcopo propofito ma- 

 xime conuenire videbatur, cum tamen nuncquidem adum 

 fit, indc vix quicquam ad hunc fcopum conferri. 



§. 3. Cum" igitur poft ilhid tempiis theoriam de 

 aequiiibrio fluidorum ita mihi excolere et in iucem con- 

 ftituere contigerit, vt nihil infuper dtfiderari quear, his 

 veris principiis infiftens iftud argumentum denpo fum fus- 



R 3 ceptu- 



