Fig. 3- 



•« ) 157 ( r?i<- 



§. 7. HIs igitur pofitis, fi diftantia fiue Solis fiue 

 Lunae a pundo quocunque Z fuerit ~«, erit vis hoc 

 pundum follicirans, fcilicet Z — |-~, pro Sole, et Z — ||, 



pro Luna. Hinc ergo quantitas adionis pro Soie erit 

 fZdz — -"-^ et pro Luna = - ^/. Sit igitur C cen- Tab. V. 



trum Terrae et S centrum Solis, ac ponatur diftantia 

 CS— «; tum vero confideretur in fuperficie maris, poft- 

 quam fe iam ad aequilibrium compofuerit, pundlum quod- 

 cunaue Z, cuius diftantia a ccntro Terrae , quae iam erit 

 aliquantillum fiue maior fiue minor vnitate, fit C Z ~ r, 

 angulus vero S C Z vocetur — (p, eritque diftantia 



7, S — z -zz^V [a a — 1 a r cof. (^ -\- r r), 



ficque quantitas adionis erit =: -,^__^^^^-_ ^ . Simili 



modo pro Luna, cuius diftantiam a centro Terrae poni- 

 inus —h^ fi eius elongationem ab eodem pundo Z fta- 

 tuamus — ■^i erit adio Lunae in pundum Z 



^ r^PJ 



— - V (ft 6 — 2 6 r co/. 4" -+- r rj • 



%. 8. Hic autem probe perpendendum eft , So- 

 lem et Lunam eatenus tanium in pundlum Z agere, qua- 

 tenus aAio difcrcpat ab ea, quae in centrum Terrac ex- 

 eritur. Cum igitur hoc centrum in S in dire(flione C S 

 follicitetur vi —\\, pundum Z a pari vi in diredione 

 contraria ZX vrgeri cenfendum eft, exiftente ZX paral- 

 lela ipfi CS; ad eam igitur cx C ducatur perdendicula- 

 ris CX, voceturque intcrualhim ZX— x. Haec igitur 

 vis ad pundum fixum, in reda ZX infinite remotum, rra- 

 here cenfenda eft, ita vt diftantia, quam in gcnere pofui- 

 mus — s, hic fit .v-v-oo. Quia igitur ipfa \is, quam 

 ACta Acad. Imp. Sc. Tom. IV. P. /. S pofui- 



