tam Terrae ruperficiem eflTe extenfiim , vt , quantQm aqiia 

 in fingulis Tcrrac locU fiue fupra libellam attolli fiue in- 

 fra eam deprimi dcbeat , definire queamiis. Ac primo 

 quidcm faciie patct, aquam maxime eleuari debere in loco 

 quodam intcr punda S ct L fiuj, qui fic in E , quando- 

 quidem nouimus, ab vtriusquc luminaris acflione fcorfim 

 confidcrata aquam maximc attolli in co loco, cui lumina- 

 re verticaliter imminet. Ponamus igitur dirtantiam lumi- 

 narium SL — <^, ac translato pun(5lo ind.finito Z in E 

 habcbimus arcum SE — (|), arcum vero LE — <?[— — v|/, 

 ita vt fit d \\j — — d (^. Quarc pro maximo valore ipfius 

 V inucnicndo, eins ditfcrcntialc niliilo aequcmus , at ob 

 ii \\/ — — d (P prodibit ilU acquatio : 



— 6 ?//fin.Cpcof cP-f-<5« Gn. \\j coC. ^p -\- i j vfin. vjy cof v|^* 



— 3 V fin. vjy — O , 



\bi cum V fit valdc parnum prac m ct «, crit proxime: 



— m fin. (p cof Cj) -h « fin. vj^ cof vjy — o , fiue 

 m fin. 2 Cp = « fin. 2 v|/ rr « fin. (2 ^ — 2 (|)} , 



Ccquc puncflum E ibi rcpcrictur, vbi crit 

 /;; fin. 2 S E — « fin. 2 L E. 



§. I 8. Cum. igitur fit 



f,n. (2^— 2(P) nfin. 2(^cof 2 — cof 2^fin. 2C|5, 



hinc colligitur forc tang. 2 Cp - -^ir^^cohr Q^'^cratur cr- 

 go angulus 0, cuius tangcns fn — --l212j.rL^^ ct cum ca- 

 dcm quoquc fit tangcns anguli ^+180", hiiic nancifi:cmnr 

 duos valorcs pro angulo cp, quorum altcr crit cp =:i ; 0, 

 altcr Ycro cp z:: i ^ -^- po". Prior igitur manifcfio dat lo- 



cum 



