ita vt fit 



Aziza fin. a, Bzna' fin. a', — ^1/^00; 



tum vcro 



co — Yi=:a-f-Cpetco + 'y — Cp-f-O — ci' 

 hincque 



2U=:aH-2Cj)-f-$-a' et 2y— — a— a' 

 qui ergo pofterior aneulus prorfus efl cognitus , cum fit 

 ry-»jZL£Lr^ . 3f Yero angulus incognitus eric w z: ^^^ti^±±rA'^ 

 ita vt fi determinatus fuerit angulus w , tum futurus fit 

 angulus quaefitus Cp — w -h ^-^=f^ . Nunc igitur pro an- 

 gulo oj inueniendo aequatio noflra a fradionibus liberata 

 erit 



Afin.{oi-{-y) + Brin.(oi-Y)zzCrm,(oi-^y)rm.((a-y) 

 quae porro tuoluta praebet 



Afin.ucofy + Acof.wfin.y? ^, , r . r , /• ,» 

 +Bfin.c.co(.v - B cof. <. fin.yS ^ ^ ^^^"- '^'cof y- cof.c.' fin.y') 



ex qua angulum w definiri oportct. Quem in finem fi 

 poneremus fin. u — j, tum foret cof. w — V ( 1 — j j-j ; at- 

 que hanc aequationem, vt ab irrationalitate liberetur, dcnuo 

 quadrari oporteret. Hanc autcm operationem fequenti mo» 

 do euitare poterimus. 



§. II. Scilicet qno haec aequatio ftatim rationalis 

 rcddatur , flatuatur tang. 5 oj — .v, eritque fin. l u — y—;^ 

 ct cof. l oj — 7--^ — -, , vndc porro fit 



fi"- '^ - rlir. et cof. w n f^J, 

 quibus valoribus fubflitutis aequatio nortra crit 

 A&a Ai-ad. Imp. Sc. Tom. IV. P.I. I i * -^ 



