-14^ ) 3<?i ( 



getur, quippe quo inuento detcrminatio alterius foci et re- 

 liquorum Elcmentoruni nuliam habebit difficultatcm. Sup- 

 ponamus igitur iam inncntam eflc diredionem axis FTU, 

 lumtisque M^^, NX lemiparamctro principali acquahbus, 

 ducantur redae V T, X U, iftis M F, N F normales, quae 

 axi in pundis T et U occurrant; tum vero du(fla fuppo- 

 natur T Y normalis ad N F ct ipfi U X parnllela, et iun- 

 gantur M T, N U. Quia igitur M V aequalis femipara- 

 metro principali , et V T normalis ad V M <, erit iuncla 

 T M normalis ad Sccftioncm Conicam in pundo M. Si- 

 mili quoque ratione erit U N normalis ad Seclionem Co- 

 nicam in pundo N. Tum vero fi punda M, N iuncfta fuppo- 

 nantur cum altero foco /, patet per ea quae in conicis 

 derronftrantur, angulos F M/, F N/ bifecari per recflas MT, 

 NU, vnde fiet M F : T F = M F -f M/: F/- F N +/N 

 : F/r=N F : U F. Atqui eft UF:TF = XF:YF, hinc 

 erit NF:MF=XF:YF, quum igitur dentur N F, M F, 

 X F, dabitnr Y F, ideoque pundum Y, hinc reifla Y F nor- 

 malis ad NF, ideoque pundum T in quo recflae VT, 

 Y T fe interfccanr. 



§, 30. Sohitio Problcmatis igitur ita componetur, 

 ■vt per X ducatur hnea X Z ipfi N M paraHela, tum vero 

 centro F interuallo F Z, refecetur F Y , et ducatur Y T 

 normalis ad N F, et V T normalis ad M F, harum rcda- 

 rum intcrfedio T cum puntfVo F iunda, dabit axin piin- 

 cipalcm orbitae. Ex conflrudione enim allata pater cffe 

 YF:XFrzMF:NF, hinc T F : U F = M F : N F et 

 altcrnaudo T F : M F — U F : N F , cx quo patet effe 

 T F : M F in data rationc, hincque colligitur axcm principa- 

 lem fcdionis conicae cum liuca F T U coinciderc , fi ca 

 AZia Ai-ad. htip, Sc. Tom. IV. P. I. Z z quae 



