plane de motu corporum definire licet ; quando autetn 

 filum qniefcit, ita vt fit a — o, tum vtrumque corpus pe- 

 rinde ofcillationes fuas peraget, ac fi firmiter eflct fiifpen- 

 fum. Tanto igitur minus erit fperandum, fi corpora in- 

 ter fe inaequalia ftatuere velimus. Interim tamiCn occur- 

 rent 5erti quidam cafus , quibus praeter omnem expeda- 

 tionem motum definire licebit , quos ergo vtique operae 

 pretium erit accuratius euoluifle. 



§. 16. Primum igitur iterum faciamus •vizzo et 

 ^ — o, et aequationes noftrae erunt: 



f d d z T — '^ 



!"• TraV = i - ^ i ^"^e fit T = L_;-|, hincque 



d d z — A — B . vt fir M A -I- B 



T7"^T^ •— rq^ — «' ^*- ""•" — s"— 1- 

 Hinc iam erit 



-A^ — -L, ideoque dz — '-^^-t et 5; zr ^ , 



vbi conftantes non addimus, quia hinc multo magis quam 

 fupra in aequationes inextricabiles illaberemus ; fic igi- 

 tur aflecuti fumus has duas aequationes: T - ^-| et 2; = ^— , 

 exiftente n — ^^t| , ita vt « fit numerus pofitiuus, fi A > B? 

 contra vero negatiuus. 



§• 1*7. Nunc etiam vtrique corporl minimas tri- 

 buamus inclinationes, a quibus cum praecedentes valores 

 non immutari fint cenfendi, tantum fecunda et quarta ae- 

 quationum noftrarum in computum erunt ducendae, quae 

 oh d z— ^-LiJ erunt : 



n 



*gtdf dY)-f-(an -t-gtt)ddyi ,. -♦. 



?gT3T^^ ^ ^^ 



*gtdfdS — {bti — ^tt)dd» j^ A 



2g7id(» -i- V > 



ASia Acad. Imp. Sc. Tom. 11. P. II. T quae 



