$. 14. Quia autem haec aequatio praeter celeri- 



tatcs tt et 1; adhuc elcmenta </ (J) et </ \|/ coiitinet, ea 



ex calculo expelH oportet. Cum ergo fit d<^~udt ec 



d "^ — V d t, erit d^ — d^^ — dis^ — ^v — u)dt^ vnde fiet 



dt—-^^s hincque </ m — JLiLi- et </ \b rr JiLiJ- . 



quibus Taloribus fubftitutis erit aequatio pollrema 

 adu-^-bdvco^.t^- f' ^ -" ^ ^a^. <^ _ ^^ 



Sicque duas habemus aequationes inter ternas variabiles 

 V, «, et (o; vnde totum negotium eo redit, vt binae per 

 tertiam dcfiniantur. Quem ia finem in eo eft elaboran- 

 dum, vt, vna harum trium quantitatum elifa, ad vnicam 

 aequationem, binas tantum variabiles inuoluentem, folutio 

 perducatur. ■ 



§. 15. Hic quidcm primo videtur ex aequatione 

 fmita quaeri poffe valorem cof. oj , qui cum fuo diffcren- 

 tiali in altera aequatione fubftitutus produceret aequatio- 

 nem differentialem inter binas celeritates u et v , quae 

 autem tantopere erit perplexa, vt nihil plane indc con- 

 cludi queat. Verum in alium modum incidi, ad duas tan- 

 tum variabiles perueniendi, per aequationem muho fimpH- 

 ciorem, quae autem nihilominus ita eft comparata, vt 

 omnia artificia analytica adhuc cognita fruftrapro ea euol- 

 uenda in fubfidium voccntur. Interim tamen haud inu- 

 tile videtur, hanc ipfum operationem hic ob oculos cx- 

 ponere, quo clariiis pateat, cuiusmodi incremeniis Analyfis 

 adhuc indigeat. 



f. itf. Hit primo ^atim ponatiir uzzpv et ae- 

 quatio iam erit ; 



{aapp 



