di combinatio harum aequationum inftituatur, quae ad 

 formulam integrabilem perducar. Hoc autem praeftabit 

 ifta combinatio: B -4- A (a -i- ^ cof. w) —Qt ^wde oritur 

 i0a aequatio 



k k dd\\/-^alrd (p^fin.w + hbddyp fm w'4-^^^\V*fin.u cof.oj? 

 + a add^—abd \i/ ""CmM-^-bbddy^/ co(.(d —bbd vjy^fin.w cof.u 



-f abdd^co^.iji 

 +abdd<^coi(& 



■zo. 



§. 13. Iti hac aequatione occi^rrit terminus 

 a&fin.w, qui ob <^\]^ — </Cp— ^w praebct hoc membrum: 



~ a b d is^ [d<^ -^- d-^\ fm. w , 



ftque nunc noftra acquatio, vlr.riiis rcdusfta, erit: 



k k d d ^ -^- a a d d <^ — a b d ts^ {a\. (i, [d "^ -^ d ^S^ 

 -^- h b dd'^~\-abdd'^ col". ca f - ^ 



-\- a b d d ^ cof. w j ; 



fiue 



aadd<^ + ah[dd<^-\-dd^)co^.isi-^{bb-{-kk)dd^ 

 — a ^ </ oj («' Cf) -h </ \|y) fin. w — o. 

 Vbi iara manifeftum eft, huius aequationis intcgrale efTe 

 ab {d(^-^r d y\j)co(.<^ -{-a a d<^-\- [b b -{-kk) d ^\j-C d t. 



Quia enim elementum dt conftans eft aflumtum, id prop- 

 ter homogeneitatem conftanti eft adiungcndum. 



§. 14. Egregie autem haec aequatio integralis 

 conuenit cum ea quam methodo priore inuenimus ; ad 

 quod oftendendum introducamus celeritates angulares u et v, 

 et cum fi^ ^^« et ^=ii', habcbitur ifta aequatio: 



lam 



