) 181 ( 



Cum igitiir dudla verticali OH ob anguliim A0H = P0B = 3' 

 ct GOH— y-+-3', ftatim pateat , ex pondere A in punfto 

 G collecflo oriri vim, cuius momentum z:Ag. fin. (y + 3-), 

 quae ad acum circa axem O conuerrendam cufpidemque 

 B eleuandam tendit; fimiliter ob HOIz:>i — 3-, ex pon- 

 dere M in k coliecflo oriri vim , cuius momentum 

 — M fl'. fin (■>] — 3-) quae pariter ad acum circa axem O 

 conuertendam, fcd cufpidem B deprimendam tcndit ; id 

 vnum fuperefl, vt tertiae vis, qua acus follicitatur, vis 

 niniirum magneticae momentum ad acum conuertendam 

 inueftigetur. Sit hunc in finem vis magnetica in acum 

 libere mobilem et in azimuto magnetico ~ w conliitutam 

 agens ~W; et POF illa obliquitas, ad quam haec vis 

 acum in ifto plano reducere conatur; id eft, W denotet 

 talem vim, quae acus polo boreali B fub diiflo angulo 

 applicata aequipollet vi medi.ie inter omnes follicitaiio- 

 nes, quas nucieus terrae magneticus in acum exferir. Si' 

 mi!i ilgnificatione fit vis magnetica in acum in ipfo mc- 

 ridiano magnetico conftitutam agens =: V et illa obliqui- 

 tas, ad quam hacc vis acum in hoc plano reduccre co- 

 natur, feu vera inclinatio magnetica — a. Exprimatur 

 iam vis W per lineam B S ipfi O F parallelam , eritque 

 pofito P O F =: ?/ et O B z: ^ , ob angulum B O F = « - 5, 

 huius vis momentum = W /t fin. (?/ — -9-) ad acum circa 

 axem conuertendam et cufpidem B dcprimendam tendcn- 

 tis. Conflat vero ex ipf^i theoria magnctica (**), efTc 

 tang. u — '^— et W fin. u—V fin. a; vnde ob 



{\n u — ^'■g- « pf rnC u — -°^-^- 



Z 3 colli- 



(••) Conf III. Aevini tentamen thcoriac eLdndtatis ct magnetismi, 

 §. 314. tt ftqq. 



