feniaii. Plerumque, dum trunci neruorum, eornmque rami 

 praeparantur, illi ab omni celhilofa quam nitididime depu- 

 rantur. Eft, quafi oculos laederet intolerabilis hinc inde ner- 

 \o adhaerens celhilofa; nec prius quictus animus nobis 

 redditur, quam omnis prouide fit ceUulofa remota. Tum 

 etiam neque figuram rede, neque ciaffitiem nerui, neque 

 neruum noftrum egregium ipfum, fatis perfpicere atque 

 contemplari pofle nobis videmur, nifi hberatiis a ceUuk)- 

 fa penitus ft. Praeterea et mufcuh, neruo fubiedi , ex- 

 poHuntur, quod quidem eo magis eft neceffarium , cum 

 ad furculos vsque minutiffimos neruum noftrum profequi- 

 mur. Sic omni vinculo fohiti truncus et rami primarii 

 ex fedibus fuis naturahbus plane auferuntur. Funium nunc 

 iudar extenforum alii, ahi laxorum ad modum, a mem- 

 bro, cui inhaerebant, remoti apparent. Quis fitus fuerit 

 nerui in fmguhs partibus fuis? quae via, quam legerit? 

 quis dudlus , quo fuerit progreffus ? haec omnia deleta 

 nunc funt, nec vnquam poterunt rurfus in hoc quidem 

 corpore inueftigari. Supereft , vt albos tuos neruos effe 

 vidcas et cyhndricos , quemadmodum caeteri quoque funt 

 nerui corporis humani omnes. Atquc in ipfis iUis pro- 

 prietatibus deietis, maxime in dudlu, quo neruus progre- 

 ditur , fumma nerui elegantia confiftit. Non mirum ergo 

 eft, fi haec minus fuerit obfcruata. 



Tantum abeft autem , quin neruum , a principio, 

 vt fieri folet, ad finem vsque fohitum, in priftinam poflis 

 reftituere fedem, vt potius, parte modo eius ahqua a vin- 

 culo foluta, totus iam perditus fit dudus, totusquc iam 

 fadus irreparabilis. In fmguhs punduhs enim neceffe eft 

 vt fedes habeaiur nerui immota ad dudum eius verum, 



dudus 



